का एवढं जीव तोडून प्रेम करतेस माझ्यावर?
तुझा नेहमीचा प्रश्न
(कसं सांगू तुला?
मी, एक क्षुद्र मानवी जीव
निसर्गातली निराकारता सोसवत नाही
मग मनाला आकाराची ओढ लागते
पण
एक लक्षात ठेवशील,
तू...
केवळ एक निमित्त
खरी पूजा
त्या निराकाराचीच
तुझ्या रुपात बांधलेली...!!!)
About Me
Labels
- अम्लान कविता... (5)
- जे जे उत्तम... (6)
- थोडासा रुमानी... (17)
- मन मनास उमगत नाही... (2)
Followers
9 comments:
aavadali kavita!
आपण एक तत्वज्ञानच मांडलय या कवितेमधुन
किती मनाला भिडतो हा साकारनिराकाराचा भासाअभास
क्षिप्रा, एक महीना होईल आता. नविन काही तरी लिही
a sane man, harekrishanaji
thanx.
samved,
mar/apr mulaanachya exam and in may i have my own exam, tyamule avaghad vaatatay mala. so dekhenge. will keep in mind.
आम्ही बी निर्गुन निराकार. पन लोकान्ला औघाड जाया लागल म्हनुन सगुन साकार व्हाया लागतय.
:)
मस्त आहे! कविता आवडली खुप!
आह..... क्या बात है!
maar Dalaa !!
Post a Comment