Friday, September 12, 2008

दिशांचे पहारे

दिशांचे पहारे असे जीवघेणे
कसे व्हायचे सांग भेटीस येणे

सुनी सांजवेळा जराशी उदासी
मुक्या आठवांची सरेना असोशी
उराशी पुन्हा तेच गाणे विराणे

जुने सूर ओढाळ आता कशाला ?
जपावे किती मोह होई मनाला
कुणी सोडवावे खुळे हे उखाणे

धुक्याच्या प्रवाही उभा एकटा मी
तुझा गंध दाटून ये रोमरोमी
वळावे कसे पाय झाले दिवाणे

8 comments:

Mints! said...

mastach aahe :)

Sumedha said...

क्या बात है!

Prasanna Shembekar said...

क्या बात है ? बहोत खूब !

Samved said...

छान झालीये..

a Sane man said...

कवितेपेक्षा छानसं गीत झालंय हे!...छान!

Kshipra said...

mints, sumedha, prasanna, samved and sane

thanx.

sane, kharaya. gaaNa jhaalaya.

Prasanna Shembekar said...

kya baaat hai !!

Abhijit Bathe said...

आई शपत! झकास!!
च्यायला मला अशी एखादीही कविता जमली तर मी समाधी घ्यायचा सिरियसली विचार करीन! :))