नाते तुझे नि माझे केव्हातरी जुळावे
शब्दात सूर तेव्हा उमलून मोहरावे
जागेपणी सुरांचा लाडिक ध्यास लागे
ओठात धून येता डोळ्यात स्वप्न जागे
काहूर दाटलेले त्याला कसे कळावे
कोणास ना दिसावे हे बंध कोणते रे
संकेत जाणणारे ते गंध सांग ना रे
पाहून ओढ वेडी आकाश ही झुकावे
हृदयात आस आहे प्रत्यक्ष भेट व्हावी
हलकेच भावना अन मौनातुनी कळावी
नादावल्या क्षणांचे धुंदीत गीत व्हावे
Friday, January 20, 2012
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
6 comments:
क्षिप्रा, आपली ही रचना मला आवडली. एक चांगले गीत झालेले आहे. हा जो कोणी आहे गीतात, त्याने गीत वाचले तर त्याच्यापर्यंत भावना नक्की पोचतील.अर्थात, तो तितका रसिक हवा.
..इतर काय लिहिता ?
kedar, dhyanavad. kavita lihite baki kahi nahi
Awadali kavita.. !
Don't you think, you need to write more? 2007 (13), 2008 (10),
2009 (5), 2010(1), 2011 (2)....
नीलांबरी, धन्यवाद
samved, paTataya.
Post a Comment